CAMAL: ÖLƏNMİ YAZIQDIR, QALANMI YAZIQ?!..

ÖLƏNMİ YAZIQDIR, QALANMI YAZIQ?!..

 

Get-gedə seyrəlir sıramız bizim,
bir ovuc qalmışıq... nə yaman azıq!..
Soruşaq dünyadan bəlkə, əzizim,
ölənmi yazıqdır, qalanmı yazıq?..

 

Ömrün əvvəlində çiçəkli bahar,
ömrün axırında qışıq, ayazıq.
Hamının dünyadan gedən günü var!..
Ölənmi yazıqdır, qalanmı yazıq?!..

 

Allahın işindən baş açammırıq,
biz Onun yanında xeyli dayazıq.
Ölümdən qorxuruq, amma qanmırıq
ölənmi yazıqdır, qalanmı yazıq?!..

 


***

 


SOKRATIN XƏLƏFİ

(elegiya)

(Sevgili dədəm Camal Vəli bəy oğlu
Mustafayevin unudulmaz xatirəsinə...)

 

Öldü... Sokratın xələfi,-
o qocaman, pirani zat!..
Sonuncu mogikan təki
öldürdü onu da... həyat!..
Soyuq, qaranqu bir gecə
ruhu uçdu bədənindən...
gözlərimin önündəcə!..

 

QURTULUŞ!

Yumdu büllur gözlərini,-
daha görmək istəmədi
bu yalan-palan dünyanı...
iyrənc buqələmunları...

 

Nifrət etdi!..
Nifrin etdi!..
Lənətlədi!..
Karvanını çəkib getdi...

getdi Süd Yolu boyunca...
aşdı kəhkəşanları...
getdi... o işıq adam,
nur yolunun yolçusu...

Növi-bəşər deyildi sanki, Xudam!..
Bu dünyanın ən qərib,
ən qəraib insanı.
Fəza idi vətəni...
hə, fəza...
bütün fəza!..
Bu dünya - yekparə daş,
osa eynən Prometey,-
zəncirlənmişdi...

CƏZA!

O,-
ən qədim əsatir...
ən üsyankar həqiqət...
Gözləri - teyxa düşüncə...
İdrakı başqa aləm!..
O,-
xeyir təcəssümü...
vicdan mücəssəməsi...

Allahın sufi dostu...

Dimağı dərya dədəm!..

 


***

 


İKİ OVUC QƏPİK-QURUŞ VƏ MÜRÜVVƏT

 

Əfv ediniz, qəni, zəngin cənablar,
əcəba, neçəyədir mürüvvət?..
Yəqin ki, xeylaq baha.
İlla, qəhətə çıxmazdı.
Qiyməti yenəndə deyin,-
kəlisa kənarındakı

 

bir dəri, bir sümük qalan
o dilənçi qarıcığaz
varı-yoxu iki ovuc qəpik-quruş bahasına
bir dünya MÜRÜVVƏT alıb
tolazlasın
dünyapərəst xudbinlərin
qafasına!

 


***

 


BÜTÜN DÜNYA - BİR SƏHNƏDİR...

 

"Bütün dünya - bir
səhnədir... Və
bütün kişilər və qadınlar
sadəcə birər aktyor..."
Uilyam Şekspir.

 

Şekspir düz deyirdi ki,
"bütün dünya - bir səhnədir,
insanlarsa aktyorları...".
Hə... xanımlar və cənablar!..

 

Hərəmiz bir maska geyib
oynayırıq rolumuzu.
İntəhası,
kimi müsbət,
kimi mənfi qəhrəman.

 

Nə olsun ki?-
Hamımızın sonu eyni.
Yəni, ölüm.
Həə... elə ki, işıq sönür...
pərdə enir...
maska düşür üzümüzdən,
üzə çıxır gerçək üzlər.

 

Diri başqa, ölü başqa.
Bu dünyada özümüz ola bilmirik.
Mümkün deyil.
İnsanların içi başqa, çölü başqa.
Gözlərində gürzələr,
üzlərində iblisanə təbəssüm...
qəlbi başqa, dili başqa.
Pahatonnan!..-
ƏDAVƏTLƏR...
XƏYANƏTLƏR...

 

SUİ-QƏSDLƏR...
PULPƏRƏSTLƏR...
YALAN... YALAN!..

 

Beş quruşluq dünya üçün
ruhunu şeytana satan
abdal insan,
fani insan
anlamır ki, əvvəl-axır
məhv olacaq,
yox olacaq?!..

 

Aman Allah!..
Xirtdəyəcən çıxıb GÜNAH!..
Ümid kimə?!..-
İndən belə İsa Məsih doğulacaq?..
Dünyanı kim qurtaracaq???!!!
.........................................................
.........................................................
.........................................................
Hə... xanımlar və cənablar!..
Doğrudan da,
"bütün dünya - bir səhnədir"

 


***

 


OKEANİDA

 

Əsir səmum küləkləri...
Bu necə həsrət səhrası?..
Ucu-bucağı görünmür...
Bircə ümid vahəsi var.
O da göyə sovrulacaq
bircə ovuc kül kimi.
Qeyb olacaq mirajlar...
Bu necə sevgidir, Yarəb?..-
Məcrası işgəncə, əzab.
Bu necə fəraq atəşi?..
Uf, ruhum tutuşdu, yandı!
Bu necə özləm, intizar?..
Əllərim uzalı qaldı...
Əllərimi tut, nə olar...
doyunca tut...
bütün ömür boyunca tut...

 

Gözlərim üzümdə qərib.

 

Gözlərim - issız okean...
sahilində ağ at qaçır...
yəhəri boş...
kimsəsiz...
səni gəzir... qəribanə...
Ey mənim EŞQ əsatirim,-
ilahəm...
Okeanidam... 

 

 

 

 

! © Müəllif hüquqları qorunur ! Məlumatdan istifadə etdikdə istinad mütləqdir ! Məlumat internet səhifələrində istifadə edildikdə müvafiq keçidin qoyulması mütləqdir !!!  
ŞƏRHLƏR :
..send-  /..гюльага гамбаров  /..gülağa qənbərov  /..gülağa qəmbərov  /..gülağa tənha

 

 

( Burada və Sos.şəbəkədə gedən yazışmanin FOTO-ƏKSİ. Məzmun və qramatik səhvlərə görə redaksiya məsuliyyət daşımır )